Yazmak, Yeniden Yazmak ve Ara vermenin faydaları

Çok acaip bir başlık olduğunun farkındayım. Ama tamamiyle şu anda düşündüklerimi yansıttığıda bir gerçek.

WordPress.Com kapanmış, bu yüzden bloglamaya ara vermek zorunda kalmıştım. Zaten bir okuyucu kitlemde yoktu ve belki hiç olmayacak. Bu aranın, arada yaşadıklarımın bana kattığı çok fazla şey var.

İlk ve en önemli olay şüphesiz ergenlikti yaşadığım. Her dakikasını, başka bir değişle kıça giren en ufak kısmını bile fazlasıyla hissettirdi. Her dakika büyümeye çalıştım, adam olmaya, iyi bir adam olmaya. Hatta aşık bile oldum – ne kadar aşk denebilirse -. Bu dönemimde beni yalnız bırakmayan, hayatımın diğer dönemlerindede bırakmasın istediğim arkadaşlarıma, özellikle Özgün’e, teşekkürü bir borç bilirim.

İkinci büyük olaya gelecek olursak, OKS adını verdikleri sınavdı. Pek iyi bir şey atlattığımı söyleyemeyeceğim bu sınavı atlattığımı belirtirken, ama, büyümeme, adam olma çabama ciddi katkılarda bulunduğu bir gerçek. Sene boyu adam akıllı çalışmadığımı gurur duyarak söyleyebilirim, hiç çalışmadım ve hayatımdan memnunum, çalışsam ne farkedecektiki? Hayatın daha doğrusu eğitim sisteminin ağzımızın içine soktuğu zorundalıklardan hiç biri değişmeyecekti ve değişmedide.

Üçüncü ve hayatıma mâl olacak ( ) olay ise sanata olan alakamın artışıydı pek tabii. Sorgulamayı, yanlışı tespit edip düzeltmeye çalışmayı öğrenmeye çalışıyorum hala, okuyorum, yazıyorum. İkinci bir teşekkürü burdan bana yol gösteren “hoca”m Utku Tönel‘e etmenin tam zamanıdır. Çok şey öğrendim ondan.

Kısacası bu ara hayatın farkına varmama, iyi bir üslup ve kişilik geliştirmeye çalışmama sebep oldu, minnettarım!